Article

Evsahibi ailemle güçlenen bağlarım

YFU ile değişim öğrencisi olarak tanışıp, sonrasında YFU gönüllüsü olan Soner, dört yıl önce evlerinde yaşamaya başladığı evsahibi ailesiyle ilişkisini, güçlenen bağlarını anlatıyor…

Değişim öğrencisi olmaya karar verdiğimde 17 yaşındaydım, şimdi ise 21 olmak üzereyim. Şu anda aday öğrencilerin ve ailelerin aklında olduğu gibi ben ve ailemin de ben gitmeden önce aklında cevaplanması güç sandığımız birçok soru vardı, bunların en büyüğü de aileydi. Onlara uyabilir miydim? İyi anlaşabilir miydik? Ve en önemlisi, beni severler miydi? Çok geçmeden aslında bu kaygılarımızın hepsinin yersiz olduğunu öğrendim. Onlara geldiğim günden bu yana dört yıl geçti ve biz hala ufak bir bütünün daha çok uzun yıllar bölünmeyecek bir parçasıyız. Ailem seçilene kadar çok beklemiştim ama şu anda neden bu kadar beklediğimi anlıyorum. Gönüllülük yaptıkça fark ettim ki YFU tarafından bir aileye yerleştirilmek bazen uzun bazen kısa bir süreçtir bunun nedeni ise mükemmel eşleşmeyi bulmak sanırım. Titizlikle seçilen ailelere aynı titizlikle seçilen öğrencileri yerleştirmek bir hayli zor ve sonuçlarsa benim durumumda olduğu gibi bir hayli güzel.

Size biraz ev sahibi ailemden ve onlarla geçirdiğim senemden bahsetmek istiyorum. İlk defa 2011 senesinde tanıştık. Beni büyük bir mutlulukla karşıladılar, sanki uzun zaman sonra eve geri dönen çocukları gibiydim. Yavaş yavaş birbirimizi tanımaya ve alışmaya başladık. Arada ufak problemler olmuyor değildi ki bunlar bile konuşulduğunda çabucak çözülüyordu ve biz hiç olmamış gibi devam ediyorduk yaşamaya. Bu problemler aslında bana iletişim kurmanın günlük hayatımdaki etkisini de öğretmiş oldu dolaylı yoldan. Beni gittikleri her yere beraber götürüp, yaşadıkları birçok şeyin parçası olmama izin verdiler. Beraber sayısız hatırlarla, anılarla ve kazanımlarla dolu, tadı hala damağımda kalan ve uzun gibi görünse de göz açıp kapayıncaya kadar geçen bir yıl geçirdik.

Aslında kolay gibi görünse de elveda deyip evine geri dönmek benim için çok zor olmuştu. Ben yokken sayısız şey değişmişti, hem benim içinde hem de yeni döndüğüm evimde. Takvimdeki sayılar değişmiş, sene 2012 olmuştu. Artık farklı yerleri özlemeye başlamıştım. Almanya’daki yaşantım, ailem, arkadaşlarım ve daha bir sürü şeyi sık sık Almanya’da Türkiye’yi canlandırdığım gibi canlandırıyor ve oradakilerle iletişim kuruyordum. Çok geçmeden evsahibi ailem Türkiye’ye beni ziyarete geldi. Onlara yaşadığım şehir olan İstanbul’u göstermek sanki boynumun borcuydu. Öyle ki, bir hafta boyunca benim bile daha önce gitmediğim yerlere gidip görmediğim şeyleri gene onlarla keşfetme fırsatı yakalamıştım. Ne yazık ki bir hafta sonra onlar da gitti ve biz gene birbirimize elveda değil ilk defasında olduğu gibi, sonra görüşürüz demiştik böylece birbirimizi tekrar görmeyi garanti altına almış oluyorduk.

2013’de üniversite sınavına girdikten sonraki yaz tatilimde bu sefer sıranın bende olduğunu anlayıp tekrar ziyaretlerine Almanya’ya gittiğimde neredeyse hiçbir şey değişmemişti, sanki hayatıma tatilden sonra devam ediyor gibiydim. Evimde aynı odada kalıp, aynı arkadaşlarımla dışarı çıkmış ve ailemle bıraktığım yerden devam etmiştim. Sınav sonucum açıklandığında beraber sevinmiş, beraber kutlamıştık ama ben İstanbul’a dönerken ise gene beraber üzülmüş ve sonra görüşürüz demiştik.

Arada sık sık görüşüp konuşsak da birbirimizi tekrar özlemiştik. Bir yıl daha geçmiş, 2014 olmuştu sene. Ben kısa bir süreliğine gene evime gitmiştim fakat bu onlara yetmemişti ki beni o yıl çıktıkları Sırbistan tatiline davet etmişlerdi. Böylece onlarla tekrar bir şeyleri beraber keşfedip tadını çıkarma fırsatı bulmuştum. Sırbistan, evsahibi kız kardeşimin önceki sene değişim yılı yaptığı yerdi, kendi evsahibi ailesini ziyaret edebilmesi için seçilmişti. Böylece o da ikinci ailesini tekrar görebilme şansı bulmuştu. Fotoğrafta görünen ise üç farklı milletin insanından oluşan tek bir aile.

Ben Türkiye’ye döndüm döneli dört yıl oldu ve son zamanlarda takvimdeki o büyük rakam bir kez daha değişip 2015 oldu. Öyle sanıyorum ki o büyük rakam büyüdükçe ev sahibi ailem ve benim aramdaki bağ da büyüyüp güçleniyor.

No comments yet.

Leave a Reply